അശാന്തം
വളര്ച്ചയുടെ പടവുകള് കയറും തോറും അനുഭവങ്ങളുടെ ധാരാളിത്തം കൊണ്ട് ചിന്തകളും, ചെയ്തികളും കൂടുതല് യാന്ത്രികമാവുകയായിരുന്നു. ജോലി ത്തിരക്കിന്റെ പിരിമുറുക്കം മുഖത്തെ ഭീകര മാക്കിയിട്ടുണ്ടെന്ന് ഓരോ തവണയും കണ്ണാടി ഓര്മിപ്പിച്ചു. താഴത്തെ നില പണിതു കൊണ്ടിരിക്കുമ്പോള് തൊഴിലാളികളുടെ ചുമലില് കൈ വെച്ച് അവരില് ഒരാളെപ്പോലെ നിന്ന് അവരെ ചൂഷണം ചെയ്യുമ്പോള്, ആ മുഖങ്ങളില് കണ്ടത് സന്തോഷം മാത്രം... ഇന്ന് ഈ ഉയരത്തില് നിന്ന് നോക്കുമ്പോള് , താഴെ, അവരെല്ലാം എറുമ്പ് കളെപ്പോലെ...
അവരുടെ മുഖത്തെന്തു ഭാവമായിരിക്കാം....?
തിരിച്ചറിയാനാവാത്തവിധം തകര്ന്നു പോയ അയാളുടെ ശരീരം, കോണ്ക്രീറ്റ് തറയില് കിടന്നപ്പോള് അവരെല്ലാം ഓടിക്കൂടി....
അയാളുടെ മുഖത്ത് ശാന്തത ഉണ്ടായിരുന്നോ?
കൂടിനിന്നവരിലും...............................................................................................................................................................
